17-09-09

Time was on their side?

Van de hand van popjournalist Bart Steenhaut verscheen vandaag in De Morgen een opiniestukje: hij vindt The Beatles een overschatte groep. Nu, niemand moet zich verplicht voelen om The Beatles te beschouwen als de geniaalste popgroep ooit. Popmuziek is geen religie. Maar: men zou verwachten dat iemand die de aanval inzet op de in brede (popkenners)kringen gangbare opinie dat het oeuvre van The Beatles nooit meer kan overtroffen of geëvenaard worden, beslagen ten ijs komt. Maar Steenhaut komt niet veel verder dan deze stelling: zij hadden de tijdsgeest mee. "Popmuziek was toen nog een embyonaal medium, en alles moest nog beginnen. Wie vandaag een gitaar vastneemt, voelt op slag het gewicht van de geschiedenis in de vingers. Elk akkoordenschema is al gebruikt, elk nummer is al geschreven. Kortom, time was on their side. The Beatles maakten vroeger uitstekende muziek in een dunbevolkt muzieklandschap. De huidige generatie maakt uitstekende muziek in een overbevolkte business. Is het ene beter dan het andere? Ik zie geen doorslaggevend argument".

Tja, dunbevolkt muzieklandschap... er zijn inderdaad wellicht 1000 maal meer bandjes nu dan in de sixties. Maar de concurrentie in die tijd was niet bepaald min: The Beatles wedijverden met o.a. The Stones, The Beach boys, The Byrds, The Kinks, The Who, Jimi Hendrix, en uiteraard ook Dylan.  The Beatles werden overigens door sommige van voormelde artiesten beïnvloed (zeker door Dylan), net zoals zij een grote inspiratie vormden voor generatiegenoten als Brian Wilson (zou die tot Pet Sounds gekomen zijn zonder de druk die hij zichzelf oplegde om een album te maken dat minstens zo goed was als Rubber soul?). Zowel in de US als de UK schoten in het kielzog van Beatles, Stones et al. overigens de beatgroepjes als paddestoelen uit de grond. Een aantal van die bandjes kwamen tot één of een reeks klassieke popsingles, maar al veel minder van die navolgers slaagden er in om een LP te maken die vandaag nog herinnerd wordt.  En, "elke song is al geschreven": bestaat er een groter cliché?

Weet u overigens waarom Eddy Merckx zo'n overschat renner is? Time was on his side.

Overigens: nostalgie speelt in mijn geval, en wellicht dat van miljoenen anderen, geen rol. Ik ben geboren in het jaar dat The Fab Four officieel hun split aankondigden. Het was pas 18 jaar later dat ik hun albums in de mediatheek ging lenen. In dat jaar was ik wild van Surfer Rosa van The Pixies én van Green van R.E.M. én van Bug van Dinosaur jr. maar evengoed werd ik omvergeblazen door het beste van John-Paul-George-Ringo: Rubber soul, Revolver, The White Album, Abbey Road. Niet te evenaren albums? Daar valt misschien over te discussiëren. Maar dan liefst met wat ernstiger argumenten.

00:23 Gepost door Geert S in Muziek | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

Commentaren

Gaat het hier om dezelfde Steenhaut die de superlatieven niet schuwt als hij werk van A-HA beschrijft?

Gepost door: LucV | 17-09-09

yep That's the one!

Gepost door: Geert S | 17-09-09

Time is not on his side.

Gepost door: xy | 17-09-09

De commentaren zijn gesloten.